Maszyna czasu – ogólne zasady jazdy motocyklem – jazda na szosie

img20210328_20571262

Podstawowym wyposażeniem motocyklisty wybierającego się za miasto jest dobra aktualna mapa samochodowa. Mapa powinna być w skali 1:500000 lub co najmniej 1:1000000 i powinna mieć odnośniki w skali 1:100000 na najważniejsze miasta, z uwzględnieniem wjazdu i wylotów na szosy. Przed wyjazdem należy zaplanować trasę oraz długość etapów. Długość etapów wiąże się ze średnią prędkością techniczną posiadanego motocykla, a przy jeździe grupowej z prędkością najsłabszego motocykla. Przy czym im większa liczba motocykli, tym średnia prędkość będzie mniejsza. Średnią prędkością techniczną jest prędkość uzyskana z podzielenia ilości kilometrów przejechanych od chwili ruszenia z miejsca do końca etapu dziennego, przez czas użyty na tę jazdę z wyłączeniem wszystkich zatrzymań, nawet zupełnie krótkich, czyli przez czas efektywnie przejechany. Prędkość turystyczna obejmuje całkowity czas jazdy od początku do końca etapu. Obie te prędkości są zawsze mniejsze od przeciętnej prędkości jazdy. Przygotowanie motocykla do dalszego wyjazdu polega na:

  • dokładnym przeglądzie motocykla,
  • przesmarowaniu motocykla według schematu „co 3000 km”,
  • sprawdzeniu akumulatora,
  • sprawdzeniu linek gazu, sprzęgła, hamulca,
  • przemyciu przewodów paliwa i gaźnika,
  • regulacji hamulców,
  • sprawdzeniu naciągu łańcucha,
  • sprawdzeniu poziomu oleju w skrzynce biegów, w przekładni tylnej i smaru w piastach kół oraz płynu w amortyzatorach,
  • wymianie oleju w silniku jeśli pracował już więcej niż połowę przewidzianego dystansu,
  • sprawdzeniu bieżnika opon,
  • wykonaniu kilkukilometrowej jazdy próbnej,
  • skompletowaniu części zamiennych a zwłaszcza:

– zapasowej dętki,

– kompletu ogniw do łańcucha: złączonego, redukcyjnego i kilku wewnętrznych

– 2 m przewodu elektrycznego w izolacji,

– 2 – 4 m drutu z miękkiej stali o średnicy 1 mm,

– kilku śrub i nakrętek o wymiarach M6 i M8 o różnych długościach,

– kilku podkładek zwykłych i sprężynowych,

– ½ arkusza papieru ściernego na płótnie (średnia grubość).

To dodatkowe wyposażenie nie mieści się w normalnej skrzynce narzędziowej, dlatego wskazane jest przed wyjazdem motocyklem na długie trasy zaopatrzenie go w torby skórzane, brezentowe itp., które pozwolą również na zabranie rzeczy osobistych. Torby te należy umocować po bokach motocykla na wysokości siodła pasażera.

img20210405_21072569

Przygotowanie samego kierowcy sprowadza się przede wszystkim do skompletowania odpowiedniego ubrania. Najlepsza na ubranie jest skóra, która odpowiednio impregnowana nie przepuszcza wody, a nie hamuje przepływu pary wodnej. Skóra nie przepuszcza wiatru, oraz z racji swej grubości, dużej wytrzymałości mechanicznej chroni łokcie i kolana motocyklisty od skutków ewentualnego upadku. Kombinezon drelichowy zabezpiecza w dostatecznym stopniu od kurzu, który unosząc się w powietrzu nawet nad nawierzchnią asfaltową, przy dłuższej jeździe zawsze osiada grubszą warstwą na ubraniu. Chroni on normalne ubranie od oleju, mieszanki paliwa z olejem i smarem stałym, nie zabezpiecza natomiast od deszczu, nawet przelotnego. Najlepsze buty dla motocyklisty, to buty z cholewką, wciągane lub sznurowane o niezbyt grubej i sztywnej podeszwie. Na głowę wskazane jest włożenie kasku ochronnego. Oczy bezwzględnie należy zabezpieczyć okularami. Jazda bez okularów powoduje przewlekłe zapalenie spojówek i błon śluzowych powiek, wskutek obecności związków krzemowych w kurzu unoszącym się w powietrzu. Niebezpieczne są również uderzenia owadów w gałki oczne. Mogą one oślepić na pewien czas kierowcę.

img20210406_11460307

Cytowany fragment pochodzi z „Podręcznika Kierowcy Motocykla” z 1960 roku.

2 comments

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s