Wieczór na Erbeskopf

img20200425_20191896

Czasem bywa tak, że coś kusi aby sprawdzić, co kryje się na końcu drogi. Taka właśnie ciekawość zaprowadziła mnie pewnego letniego popołudnia na szczyt góry Erbeskopf. Jest to najwyższy szczyt pasma Hunsrücku.

Jeszcze do niedawna wjazd na górę był niemożliwy. Nie chodzi przy tym o trudności w podjeździe, bo ten jest łatwy i przyjemny. Oraz wspaniale oznakowany. Znaki pokazują, na jakiej wysokości aktualnie się znajdujemy.

DSC_1486

Problem polegał na tym, że szczyt ten upodobali sobie wojskowi. W 1939 roku, w przededniu wojny, szczyt zaanektowano na wojskową stację radiową. Wojna na wschodzie była już zaplanowana. Jednak nie było pewności, jak na to wszystko zareaguje Francja. Później zapewniała łączność pomiędzy Berlinem a Wałem Atlantyckim.

W 1945 roku bazę przejęli wojska USA. Na szczycie powstała baza radarowa, szalony świat szykował się bowiem do kolejnej wojny. Tym razem Zimnej Wojny.

DSC_1463

Dopiero po odprężeniu wojska USA opuściły Erbeskopf a na ich miejsce weszła Bundeswehra. Baza została, urządzenia też. Jednak już widać nie tak tajne, jak poprzednio, skoro szczyt udostępniono cywilom. Zasieki zniknęły dopiero w 2004 roku.

DSCI4308

Chociaż jednak nie do końca. Wieża widokowa jest zamknięta z powodu złego stanu technicznego. Mimo wydania morza pieniędzy na rewitalizację szczytu po dekadach zasiedlenia przez wojsko, nie znalazły się środki na jej renowację.

I zapewne już się nie znajdą, zważywszy na rosyjską inwazję na Ukrainię. Czy w związku z zaistniałą sytuacją szczyt znowu wróci we władanie wojska – zobaczymy.

DSCI4316

Wysokość Erbeskopf, według ostatnich pomiarów z 2008 roku, wynosi dokładnie 816,32m n.p.m. Z jednej strony może się to wydawać niedużo. Z drugiej, w tak upalny dzień, zapewnia odpoczynek od gorąca. Temperatura na szczycie jest dużo niższa, niż u jej podnóża. Tak plus minus o dziesięć stopni. W tej chwili termometry wskazują przyjemne szesnaście stopni na plusie.

DSC_1451

DSC_1479

DSC_1480

Wystarcza to w zupełności, aby pokrywa śnieżna utrzymywała się na szczycie przez ponad 80 dni w roku a jej grubość dochodziła do metra. Zimowy wjazd na Erbeskopf mógłby być ciekawy.

DSC_1484

Zresztą, przy odrobinie szczęścia, wcale nie trzeba czekać do zimy. Zdarzały się tu przypadki opadów śniegu w lipcu.

DSCI4340

DSCI4345

Jednak zwykle tak dobrze nie ma. Dobrze dla Ośrodka Sportów Zimowych, Przyrody i Edukacji Ekologicznej Erbeskopf, który ma tutaj swoją siedzibę, stoki narciarskie oraz wyciągi. Podobno najdłuższy sezon trwał 88 dni. Jednak Ośrodek nie próżnuje także latem. Posiada w zanadrzu letni tor saneczkowy a trasa narciarska w czasie bezśnieżnym dobrze sprawdza się jako miejsce wyścigów dla kolarzy górskich.

DSC_1441

Przynajmniej w czasie, gdy dopisuje pogoda. Deszcz pada tu bowiem często (i dużo), średnio 1100 ml przez dwieście dni w roku. Mniej więcej też tyle dni w roku szczyt góry pokrywa mgła.

DSC_1453

Reasumując, pozostaje niewiele dni w roku, w których można spędzić tu czas, ciesząc się z ładnej pogody. Takie dni należy doceniać.

DSCI4346

Wieczorem, z każdą minutą, zaczyna robić się coraz przyjemniej. To znaczy chłodniej. Za chwilę trzeba będzie zjechać znowu na dół, w upał, gdzie temperatury nawet o tej porze bliskie są trzydziestu stopniom.

Na koniec nieco kulawe zdjęcie panoramiczne. Pierwsze na stronie.

DSCI4378

Proszę to docenić 😉

6 comments

    1. W tym przypadku tablica wskazuje dojazd do Osrodka Sportow Zimowych. Mija sie osrodek, ale droga sie nie konczy…
      Wiec czlowieka zzera ciekawosc, co jest dalej. A dalej sa serpentyny prowadzace az na szczyt. Ale podjazd jest dosc lagodny 🙂

      Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s